rodzona w 1966 roku w Dublinie Sinéad O’Connor karierę muzyczną zaczęła w młodym wieku, bo już w 1987 roku wydała swoją pierwszą płytę „The Lion and the Cobra”. Ogółem nagrała 10 studyjnych albumów, z których największy sukces odniósł drugi, wydany w 1990 roku, „I Do Not Want What I Haven’t Got”; sprzedał się w ponad siedmiu milionach egzemplarzy.
Na tej płycie znajduje się najsłynniejszy przebój O’Connor „Nothing Compares 2U”. Dzięki niemu stała się gwiazdą światowego formatu.
W równym stopniu co z muzyki, artystka znana była też z ogolonej głowy i bezkompromisowo wyrażanych poglądów na tematy społeczno-polityczne, w tym religię. Najgłośniejszą kontrowersją w związku z tym było podarcie w 1992 roku podczas programu „Saturday Night Live” w amerykańskiej stacji NBC zdjęcia papieża Jana Pawła II, co miało być protestem przeciwko nadużyciom seksualnym ze strony księży.
Jej stosunek do religii był bardzo złożony – z jednej strony mówiła, że uważa się za chrześcijankę, ale atakowała instytucję Kościoła katolickiego. Pod koniec lat 90. została wyświęcona jako ksiądz nieuznającego zwierzchnictwa Watykaniu Irlandzkiego Ortodoksyjnego Kościoła Katolickiego i Apostolskiego. Z kolei w 2018 roku przeszła na islam i zmieniła nazwisko na Shuhada’ Sadaqat, choć na scenie nadal występowała jako Sinead O’Connor.
Na jej skomplikowany stosunek do religii, seksualności, burzliwe życie osobiste – cztery razy wychodziła za mąż i miała czwórkę dzieci – wpływały trudne dzieciństwo, w której było sporo przemocy domowej oraz choroba dwubiegunowa, na którą cierpiała.
Dla mnie jej twórczość, wizerunek i postawa życiowa silnie odzwierciedlają irlandzką tożsamość kulturową, historyczną i społeczną.
Choć zasłynęła na całym świecie hitem „Nothing Compares 2 U”, jej inne utwory niosą wyraźny ton celtycki, z wpływami folku, ballad i tradycji muzyki irlandzkiej. Wykonywała też irlandzkie pieśni tradycyjne, np. „The Foggy Dew” z zespołem The Chieftains – pokazując silne związki z historią i folklorem Irlandii.
Jej twórczość była przepełniona tematami cierpienia, wykluczenia, przemocy, miłości i przebaczenia – tematami niezwykle ważnymi dla irlandzkiego społeczeństwa, doświadczonego kolonializmem, emigracją i traumą.
Sinéad O’Connor zmarła 26 lipca 2023 roku w swoim mieszkaniu w dzielnicy Herne Hill na południu Londynu. Jak się później okazało była to śmierć z naturalnych przyczyn – w tym nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc i astmy oskrzelowej.
